ย้อนกลับไป 2 ปีก่อน

ฉันกำลังมีความรัก

รักแรกของฉัน

ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันจะรักเขา

เขาค่อยๆเข้ามาในชีวิตฉัน

มาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของฉัน

ฉันไม่เคยรู้เลยว่ารักเขามากแค่ไหน

จนเขาจากฉันไป

ถึงเขาจะทำให้รักแรกของฉันไม่สวยงามเท่าไร

แต่สำหรับฉันเขาคือคนที่ฉันรัก

ฉันให้อภัยเขาทุกอย่าง

เพราะคำว่า รัก คำเดียว

ฉันหวังว่าเขาจะกลับมาหาฉัน

จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังหวังอยู่

แต่ตอนนี้สถานการณ์มันเปลี่ยนไปแล้ว

ฉันมีแฟนแล้ว

เขาเป็นคนดีคนหนึ่ง

ฉันเองที่ไม่ดี

ฉันรู้ว่าเขาเป็นผู้ชายก็ต้องติดเกมส์

ติดเพื่อนบ้างเป็นธรรมดา

เมื่อไรที่เขาไม่ว่างจะคุยกับฉัน

ฉันมักแอบน้อยใจอยู่เสมอ

ที่เขาเลือกเกมส์หรือเพื่อนมากกว่าฉัน

ฉันรู้ว่าฉันเอาแต่ใจแค่ไหน

ฉันพยายามจะเปลี่ยนมัน

หรือเก็บมันไว้ไม่แสดงออกมา

แต่ฉันจะทนได้นานแค่ไหนน่ะ

ทุกคืนหลังจากวางสายจากเขา

ฉันมักคิดเสมอว่าเขาไม่ดีเท่าใครอีกคนที่ฉันเคยรู้จัก

ฉันรู้ว่ามันไม่ดี

แต่ฉันก็ห้ามความคิดเอาไว้ไม่ได้

ฉันมักจะเปรียบเทียบเขากับอีกคนเสมอ

จนฉันไม่สามารถพูดว่ารักเขาได้อย่างเต็มปาก

เพราะในใจฉันยังมีใครอีกคน

ฉันขอโทษน่ะถ้าเธอได้อ่านบันทึกนี้

ที่ฉันเฉยชา ที่ฉันเมินเฉย

ไม่ใช่ฉันเกลียดเธอ

แต่ฉันไม่มั่นใจเลยว่าจะเชื่อใจเธอได้มากแค่ไหน

ฉันยอมรับว่าฉันมันงี่เง่าที่เก็บเรื่องเก่าๆมาเป็นอคติ

แต่ฉันไม่มั่นใจเลยว่าเธอรักฉันจริงๆ

และที่สำคัญในใจฉันไม่ได้มีเธอคนเดียว

ฉันยังรอเค้าอยู่ทุกวินาที

และฉันก็คิดถึงเธอทุกวินาทีเช่นกัน

ฉันพยายามเลือกแล้ว

แต่ฉันลืมเค้าไม่ได้จิงๆเค้าที่เป็นรักแรกของฉัน

และเธอคนรักปัจจุบันของฉัน

ถ้าเธอได้อ่านบันทึกนี้

ได้โปรดทำให้ฉันมั่นใจในความรักที่เธอมีให้ฉันหน่อย

เมื่อถึงเวลานั้นฉันจะไม่ลังเลที่จะเลือกเธอ

ที่รักของฉัน